Ελληνικές σειρές που ΜΕΤΡΗΣΑΝ (κωμικές)

Dolce Vita (1995)

Πρέπει να την έχω δει σε επανάληψη πάνω από 15 φορές.. Όσες φορές και να τη δω, δεν την βαριέμαι! Καλές ερμηνείες, αστεία κείμενα και διάρκεια τόση ώστε να μην βαριέσαι να την δεις πάλι απ'την αρχή! Mega, κρατάς χρυσωρυχείο στο τσεπάκι των επαναλήψεων!

Στο Παρά πέντε (2005)

Δε μπορώ να μην αναγνωρίσω στον σεναριογράφο Γιώργο Καπουτζίδη πως έφτιαξε μια υπέροχη σειρά και να δώσω τα respect μου! Πνευματώδες και ευρηματικό σενάριο, με ωραίους διαλόγους και πολύ πετυχημένο καστ (άσχετα αν δεν ήταν όλοι τους η πρώτη επιλογή). Χαρακτήρες ένας κι ένας που τους επικαλούμαστε ακόμη και σήμερα γιατί πάντα υπάρχει κάποια που μοιάζει στην Ζουμπουλία... 

              Οι μεν και οι δεν (1993)

Γενικά, έχω μια προτίμηση στις σειρές (ελληνικές και ξένες) που έχουν αυτοτελή επεισόδια και δεν χρειάζεται να πρέπει να έχεις δει το προηγούμενο ή να περιμένεις με αγωνία το επόμενο. Στην ίδια κατηγορία με αυτήν βάζω το "Κωνσταντίνου και Ελένης", τις "Τρεις Χάριτες", το "Ρετιρέ" και το "Εμείς κι εμείς".

Εγκλήματα (1998)

Μαύρη κωμωδία, με ωραίες ατάκες και ωραίους χαρακτήρες. Ασχολείται με το σεξ χωρίς να γίνεται χυδαία, έχει προχωρημένο (για την εποχή της) χιούμορ αγγίζοντας πολλά ταμπού, με όλα αυτά τελικά να την κατατάσσουν σε ειδική κατηγορία κωμικής ελληνικής σειράς!

Οι απαράδεκτοι (1991)

Πόση τρέλα μαζεμένη μέσα σε αυτή τη σειρά; Κρίμα που ηλικιακά (αν και την έβλεπα) δε μπορούσα να αντιληφθώ το μεγαλείο αυτού που έβλεπα. Το χιούμορ της Δήμητρας Παπαδοπούλου είναι πηγαίο και όλοι οι χαρακτήρες το αποθεώνουν! 

Δυο ξένοι (1997)

Η bimbo και ο διανοούμενος.. Τέτοιες σειρές σαν αυτή γίνονται μόνο μια φορά και τις θυμόμαστε για πάντα. Αν και δεν είναι αμιγώς κωμωδία αλλά θα ήθελα να τη συμπεριλάβω εδώ. Έξυπνοι χαρακτήρες, με ωραίες ερμηνείες από ωραίους ηθοποιούς. Αλλά η πιο γ@μ@τη ερμηνεία, ήταν αυτή της Νινέττας!!! Ε;;;

Σίγουρα υπάρχουν κι άλλες σειρές που άρεσαν στο ελληνικό κοινό αλλά αυτές είναι που ξεχώρισα εγώ. Θα διαφωνήσει η Έφη επειδή δεν έβαλα το "Καφέ της χαράς" αλλά δεν με άγγιξε τόσο πολύ σαν σενάριο για να το αγαπήσω. Ο συντηρητικός Πόποτας δεν έπιανε μία μπροστά στον συντηρητικό Κωνσταντίνο Καντακουζηνό και στον Διονύση Δάγκα.. Να με συγχωρέσουν οι Σινγκλς και το 50-50 αλλά δεν τα έχω παρακολουθήσει γι' αυτό και δεν τα σχολιάζω...

Και φυσικά δεν αφήνω απ'έξω το........

Χάι Ροκ (1992)

Είμαι τόσο δεμένη με αυτή τη σειρά που δεν μπορώ να την κρίνω αντικειμενικά γιατί την έχω συνδέσει με την παιδική μου ηλικία. Ο Πέτρος και ο Τάσος.. Τόσο απλά...

Μακάρι οι τηλεοπτικοί σταθμοί να σέβονταν το κοινό τους και να έφτιαχναν ένα διαδικτυακό αρχείο με όλες τις σειρές τους για να μπορέσουμε να τις δούμε πάλι και να τις δουν και όσοι δεν τις έχουν παρακολουθήσει ως τώρα. Και αφού δεν το κάνουν αυτοί, ας μην κυνηγούν όλους εκείνους που έκαναν την προσπάθεια να τα συγκεντρώσουν και να τα ανεβάσουν στο ίντερνετ γιατί τους παραβίασαν λέει τα πνευματικά δικαιώματα............