Τα videogames κάνουν κακό; Η άλλη όψη

Εδώ και χρόνια ακούμε την ίδια καραμέλα. Πως τα βιντεο-παιχνίδια κάνουν κακό, πως ξυπνάνε κακά ένστικτα.

Κανείς, ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ δεν ρώτησε ποτέ τους παίκτες. Δεν παρατήρησε ποτέ τους παίκτες και τις δεξιότητες τους.

Κρίνουν έτσι αυστηρά οι άνθρωποι που δεν έχουν πιάσει ποτέ στα χέρια τους κονσόλα και PC.

Και ξέρεις γιατί κρίνουν αυστηρά; Γιατί φοβούνται το άγνωστο.

Η άλλη όψη ξέρεις τι λέει; Και είμαι μέσα κι εγώ σε αυτή.

Τα παιχνίδια μπορούν να σε κάνουν εξυπνότερο. Μπορούν να σε κάνουν πιο γρήγορο. Μπορούν να σε κάνουν πιο πονηρό. Μπορούν σε κάνουν πιο παρατηρητικό. Μπορούν να σε κοινωνικοποιήσουν σε ομάδες με κοινά ενδιαφέροντα. Μπορούν να κρατάνε σε εγρήγορση τα αντανακλαστικά σου.

"Ναι αλλά θα ήταν καλύτερα να διαβάσεις ένα βιβλίο"

Κι όμως. Το διάβασμα μου αρέσει εξίσου με τα παιχνίδια. 

Τι διαφορά θα έχω εάν κλειστώ στο σπίτι μου και διαβάζω ποίηση όλη μέρα με το αν κλειστώ όλη μέρα στο σπίτι μου και παίζω παιχνίδια;

ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ. Κλείστηκα στο σπίτι, χωρίς ανθρώπινη επικοινωνία και με τους δύο τρόπους.

Όσο καταθλιπτικό και κλειστό και εσωστρεφή και δολοφόνο μπορεί να σε κάνει ένα βιντεοπαιχνίδι, μπορεί να σε κάνει και το διάβασμα εάν δεν έχεις μέτρο ή αν έχεις προδιάθεση.

Ξανασκέψου πριν πεις κάτι αρνητικό.