Ο πατέρας μου έλεγε μια ιστορία για τους πλούσιους

 

Ο γέρος πωλητής είπε, "0,25 $ το αυγό, πάρε κυρία." 

Του είπε, «Θα πάρω 6 αυγά για 1,25 δολάρια ή θα φύγω». 

Ο γέρος πωλητής απάντησε: «Ελάτε να τα πάρετε στην τιμή που θέλετε. Αυτό μπορεί να είναι μια καλή αρχή γιατί δεν κατάφερα να πουλήσω ούτε ένα αυγό σήμερα». 

Πήρε τα αυγά και έφυγε νιώθοντας ότι είχε κερδίσει. 

Μπήκε στο ακριβό της αυτοκίνητο και πήγε σε ένα κομψό εστιατόριο με τη φίλη της. Εκεί παρήγγειλαν με τη φίλη της ό,τι τους άρεσε. Έφαγαν λίγο και άφησαν πολλά από αυτά που παρήγγειλαν. Μετά πήγε να πληρώσει τον λογαριασμό. 

Ο λογαριασμός της κόστισε 45,00 $. έδωσε 50,00 $ και ζήτησε από τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου να κρατήσει τα ρέστα. 

Αυτό το περιστατικό μπορεί να φαινόταν φυσιολογικό στον ιδιοκτήτη αλλά πολύ οδυνηρό στον φτωχό πωλητή αυγών. 

Το θέμα είναι, γιατί δείχνουμε πάντα ότι έχουμε δύναμη όταν αγοράζουμε από φτωχούς; 

Και γιατί είμαστε γενναιόδωροι με αυτούς που δεν χρειάζονται καν τη γενναιοδωρία μας; 

Ο πατέρας μου αγόραζε απλά αγαθά από φτωχούς ανθρώπους σε υψηλές τιμές, παρόλο που δεν τα χρειαζόταν. Μερικές φορές μάλιστα συνήθιζε να πλήρωνε επιπλέον για αυτά.

Τον ρώτησα γιατί το έκανε; 

Τότε ο πατέρας μου απάντησε:

 «Είναι μια φιλανθρωπία τυλιγμένη με αξιοπρέπεια, παιδί μου».